Σε σύγκριση, μάλιστα, με τον ισχυρό πολιτικό άνδρα της σημερινής Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος αν και υπουργός Οικονομικών και όχι διπλωμάτης, φαίνεται να κατευθύνει, διά της οικονομίας, την πορεία της Ευρώπης και να επηρεάζει τις τύχες των ευρωπαϊκών λαών. Συγκρίνοντας τους δύο αυτούς άνδρες, γράφαμε ότι ο μεν πρώτος, παρά τον αμφιλεγόμενο ρόλο του στην ευρωπαϊκή ιστορία με τη Συνθήκη της Βιέννης, που φέρνει τη δική του, κυρίως, σφραγίδα, εξασφάλισε -διά των ισορροπιών που προέβλεπε- ακριβώς εκατό χρόνια ειρήνης στη γηραιά ήπειρο, ενώ ο δεύτερος (Σόιμπλε), με την πολιτική λιτότητας που έχει επιβάλει, οδηγεί την Ευρωπαϊκή Ένωση στην αυτοδιάλυση και τους λαούς του ευρωπαϊκού Νότου σε χρόνια ένδειας και πενίας. Οι τελευταίες εξελίξεις στην ΕΕ δείχνουν ότι τη φήμη του Μέτερνιχ και το μεγαλείο της άλλοτε κραταιάς αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας εζήλωσαν οι σημερινοί επίγονοί του, οι οποίοι ανέλαβαν τη γνωστή πρωτοβουλία να συγκαλέσουν σύνοδο των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων και να αποφασίσουν να υψώσουν, από κοινού, τείχη και συρματοπλέγματα εμποδίζοντας τους δυστυχείς πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες να περάσουν τα σύνορά τους. Ο δε νεαρός αυστριακός υπουργός των Εξωτερικών, σε φανερή αμηχανία, προφανώς λόγω άγνοιας των πραγμάτων και απειρίας, εμφανίστηκε να εξαπολύει μύδρους κατά της Ελλάδας ότι δεν πράττει το καθήκον της και δεν μπορεί να προστατεύσει τα ευρωπαϊκά σύνορα. Αν η Ιστορία επαναλαμβάνεται, ως λέγεται, ως φάρσα, τότε και όσοι προσπαθούν να μιμηθούν μεγάλους πρωταγωνιστές της Ιστορίας καταλήγουν να εμφανίζονται ως καρικατούρες… Ορθή η αντίδραση του έλληνα υπουργού Εξωτερικών να ανακαλέσει την πρέσβη μας στη Βιέννη για διαβουλεύσεις, ενέργεια που στη διπλωματική πρακτική δηλώνει βαθιά ενόχληση από συμπεριφορές της άλλης χώρας, που θίγουν τα συμφέροντα ή το γόητρο της χώρας διαπίστευσης. Ίσως η περίπτωση να καταγραφεί ως ενδεικτική της παρακμιακής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Πιθανότατα οι πρωτοβουλίες της Βιέννης να υποκρύπτουν και άλλες σκοπιμότητες, όπως, π.χ., να δρομολογήσουν νέες εξελίξεις στην ΕΕ ή την υπονόμευση πολιτικών πρόσωπων ή και κομμάτων στην Ομοσπονδιακή Γερμανία. Το Προσφυγικό - Μεταναστευτικό επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις μας ότι δεν πρόκειται απλώς για ένα θέμα ανθρωπιστικής φύσης, αλλά για μείζον θέμα εξωτερικής πολιτικής, που επιβάλλει μεγάλη εγρήγορση. Ό,τι ελπίζαμε και περιμέναμε, δηλαδή τη μείωση των ροών των προσφύγων και αποφασιστικότερη βούληση από πλευράς της ΕΕ να το αντιμετωπίσει, δεν επαληθεύτηκε. Συνέβη το αντίθετο. Σημειώνεται και η απρόσμενη εμπλοκή του ΝΑΤΟ, που δημιουργεί ερωτηματικά και φοβίες για τη στάση που θα τηρήσει στον ελληνοτουρκικό θαλάσσιο χώρο. Ιδίως αν η Άγκυρα επωφεληθεί των προνομιακών σχέσεών της με τη Συμμαχία, θα ενισχύσει τις αμφισβητήσεις της στα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο αιγαιακό χώρο. Ποιος επινόησε την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση του Προσφυγικού - Μεταναστευτικού; Πολύ πιθανόν η Τουρκία, την οποία δεν ικανοποιεί η παρουσία μόνο της κοινοτικής FRONTEX. Αρεστή θα ήταν η ιδέα και στους υπερατλαντικούς συμμάχους, για τους οποίους η εμπλοκή του ΝΑΤΟ αφενός μεν το «ξεσκουριάζει» από την απραγία, αφετέρου θα μπορεί να επιτηρεί και τις ρωσικές κινήσεις στο ΝΑ Αιγαίο, που η συνέχειά του οδηγεί προς τη Λαττάκεια της Συρίας. Η εμπλοκή λοιπόν του ΝΑΤΟ εξυπηρετεί πολλές σκοπιμότητες, δεν παύει όμως η παρουσία του να προβληματίζει. Σε αντίθεση, αμέτοχος έχει μείνει ο κατεξοχήν διεθνής οργανισμός, ο ΟΗΕ, με εξαίρεση, ασφαλώς, την Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες. Το Προσφυγικό είναι ένα παγκόσμιο και όχι μόνο περιφερειακό πρόβλημα. Θα μπορούσε ένα μέρος των προσφύγων να κατανεμηθεί και σε άλλες χώρες του πλανήτη. Οι ΗΠΑ, παρά το γεγονός ότι αποτελούν τη γενεσιουργό αιτία της κατάστασης που επικρατεί στη Μ. Ανατολή και Β. Αφρική, παραμένουν θεατές εκ του μακρόθεν. Και λίγα σχόλια για τις αντιδράσεις που σημειώνονται από απλούς πολίτες, οι αγωνίες των οποίων είναι ασφαλώς κατανοητές, λόγω των πιθανών επιπτώσεων στην καθημερινότητα της ζωής τους από τα κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας των προσφύγων. Περισσότερη όμως συγκράτηση επιβάλλεται από τους δημοτικούς άρχοντες. Κινδυνεύουν να ακυρώσουν όλα τα διεθνή εύσημα και τους επαίνους που έχει απονείμει στους ακρίτες μας η διεθνής κοινωνία. Ελπίζεται ότι η επικείμενη Σύνοδος Κορυφής ΕΕ - Τουρκίας θα δρομολογήσει διαδικασίες ειλικρινούς συνεργασίας της Άγκυρας για την αντιμετώπιση του Προσφυγικού, χωρίς εκβιασμούς και υπολογιστικές εξισώσεις. |
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου